Bireysel danışmanlıkta gelen kişi yaşadığı sıkıntılardan bahseder. Bu sıkıntılar iki aşamada ele alınır. Kişi süreç içerisinde kendisine dönmeye başlar. Yaşanan şeylerin çözümü nedir, iç sesine güvenmek nasıl mümkündür, hangi yöntemler yardımcı olur ve çözülür gibi sorulara odaklanırız.
İnsan deneyimlerini duygular ve düşüncelerle bağdaştırdığı için zorlanır, giderek yok olur. Danışmanlık, insanın umutsuzluktan ve karmaşadan çıkarak yaşadığı deneyimlere olabildiğince nötr bakmasına yardımcı olur.
İnsan “şunu yaşadım, şunun için oldu” gibi kalıplara girer. Bu kalıplarla birlikte kendisini yargılamaya ve suçlamaya başlar. Danışmanlık sayesinde bu kalıpların ve suçlamaların nasıl çalıştığını, işlediğini görmeye başlarız. “Yaşadığım şeyin asıl sebebi neydi?” ve “Ben burada neyi öğreniyorum?” sorularına odaklanırız.
İnsanın dışarıda yarattığı bir benliği vardır ve bu benlik diğer insanların benlikleriyle karşılaştığında zıtlık başlar. “Bu zıtlığı uyum içerisinde çözmek nasıl mümkündür?” sorusuna cevap bulmaya çalışırız.
