Aile, insanı doğduğu anda karşılayan ilk yerdir. Hepimiz bir ailede dünyaya gözlerimizi açarız ve o aile bizi şekillendirir. Her ailenin içinde çözülmüş sorunlar olduğu gibi çözülmemiş sorunlar da vardır. Bu çözülmemiş sorunlar, insanın hayatta sınavı haline gelir.
Bu sınavda; “Ben neden bu aileye geldim?”” Bu ailede neyi öğreniyorum?”” Bu aile neden bazı tekrarları yaşıyor?” “Bu tekrarların sebebi nedir?” sorularının cevapları bir anahtar niteliğindedir. Çoğu zaman her şeyi bildiğimizi düşünürüz, ancak asıl önemli olan şu sorudur: “Bildiğim halde neden çözemiyorum?”
Çözülemeyen meselelerin temelinde genellikle geçmişte yaşanmış bir olay olduğunu görürüz. Bu yaşanmışlık, o dönemde çözülmediği için bugüne taşınır. Bu bir göç, ailede gizlenmiş bir cinayet, istismar ya da başka türden bir yaşanmışlık olabilir. Bazen değersizlik, bazen çaresizlik, bazen korku hissederiz. Bazen de her şeyi bildiğimiz halde hayatımızda ya da işimizde hedeflerimize ulaşamayız. Bu tür duygular, geçmişten gelen ve çözülmeyi bekleyen meselelerin birer yansımasıdır. Tüm bu yaşanmışlıklar, ailenin hafızası olarak adlandırdığımız morfo-genetik alanda kayıtlı olarak dururlar ve bugün bizim hayatımızda tekrarlar yoluyla yansımalarını gösterirler.
Her ailenin bir hafızası vardır. Bu hafızayı bir bilgisayar gibi düşünebiliriz. Bilgisayarınıza hangi bilgiyi verirseniz, o bilgi kaydedilir. Bilgisayar, “Bu bilgi iyidir ya da kötüdür” diye ayrım yapmaz; sadece işini yapar ve kaydeder. Aile hafızası da böyledir. Geçmişte yaşanmış bir olayı referans alır, bu bilgi gelecekte tekrarlanan olaylarda kendini yeniden gösterir. Peki, bu hafıza neden var? Bu hafızanın orada olmasının amacı, aslında insanlığın barış ve sevgi içinde yaşamı bulabilmesi için gerekli olan bilgilerin orada saklanmasıdır. Bu bilgiler silinmez; çünkü ilahi düzende, bütünlüğe, birliğe ve insanın evrimine katkı sağlar ve insanlığın bir gün barış ve sevgi içinde yaşamayı keşfetmesi için mevcuttur.
İnsan, ailesine ve yaşananlara duygusal kaosun içinden çıkıp kuşbakışı bir açıdan baktığında o yaşanmışlık yani sorunun gerçek sebebi gün ışığına çıkıp artık suçlayacak kimse kalmadığında insan kendisine döner, tekrarlardan çıkmış ve özgürdür. Bu noktada insan, sevgide özgürleşir. Aslında sevgi, çerçevelerinden ve kalıplarından sıyrılır. İnsan, sevginin gerçek anlamını keşfeder; kendini ve kalbini anlamaya başlar.
Hayatınızda tekrar eden tüm sorunlar aile diziminin konusu olabilir.